Καλοσωρίσατε στον ανανεωμένο μας δικτυακό τόπο!

Σκοπός αυτής της ιστοσελίδας είναι η επιβεβαίωση ότι υπάρχει δημιουργικό μεγαλείο στην ανθρώπινη σκέψη και στα ανθρώπινα συναισθήματα όταν αυτά εκφράζονται με απλό τρόπο, αλλά και με απέραντη αγάπη και σέβας προς τις άπειρες διαστάσεις της πραγματικότητας, ορατή και μη ορατή, λογική και μη λογική. Αυτές οι σκέψεις και τα συναισθήματα μπορούν να λειτουργήσουν σήμερα σαν τα δημιουργικά μέσα για την προστασία της αισθητικής και της ιερότητας της όλης ύπαρξης.

Έχω επιλέξει να δημοσιοποιήσω μήνυμα ενός αναγνώστη (ανώνυμα) της ιστοσελίδας μου όπως επίσης και την απάντησή μου σε αυτόν, επειδή μου δίνεται η ευκαιρία να αποσαφηνίσω κάποιες υπαρξιακές και όχι κοινωνικές θέσεις που στηρίζω σχετικά με την ταυτότητα του Σύγχρονου Ανθρώπου μέσα από την πολιτισμική του εξέλιξη των τελευταίων 7,000 χρόνων- δηλαδή από την εγκατάσταση καλά οργανωμένων ανθρώπινων κοινοτήτων(οικισμοί, πλεονάσματα βασικής τροφής μέσω μιας επιτηρούμενης γεωργίας και κτηνοτροφίας, εξειδίκευση εργασίας, κοινωνικο-πολιτική ιεράρχηση, κλπ.). Μέσα από αυτό το πέρασμα του "πολιτισμικού" χρόνου και της "πολιτισμικής" εξέλιξης, ο Σύγχρονος Άνθρωπος απέδειξε πως διαθέτει εκείνες τις βιολογικές δυνατότητες για να "μεγαλουργεί" με την πραγματική έννοια της λέξης, που δεν έχει καμία σχέση με εξουσία πάνω στον άνθρωπο και τη φύση, με τεχνολογία που σκοτώνει ανθρώπινες ζωές και το φυσικό περιβάλλον, με κατασκευαστικά επιτεύγματα που δοξάζουν το Ανθρώπινο Είδος σαν το επίκεντρο της Γης αλλά και του Σύμπαντος, ούτε τελικά έχει καμία σχέση με τη συσσώρευση υλικών αγαθών σε βάρος της ποιότητας ζωής όλων, ανθρώπων και άλλων ζωντανών που βιώνουν μαζί μας πάνω σ' αυτόν τον ταλαιπωρημένο πλανήτη που ο Άνθρωπος τον ονόμασε Γη.

(το συγκεκριμένο κείμενο για τις τελευταίες μέρες του τότε νέου Αλέξανδρου Ωνάση το αφιερώνω στους πρώην Έλληνες μαθητές και στις πρώην Ελληνίδες μαθήτριές μου που συνεχίζουν να πουλάνε τρέλα στην καθημερινή τους ζωή και να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν γι’ αυτά που πραγματικά συμβαίνουν γύρω τους. Κακό δικό τους!!!)

Ξεκινώντας αυτό το μέρος που περιγράφει με περισσότερη λεπτομέρεια τις "πραγματικές" συνθήκες και τα "πραγματικά" δεδομένα σχετικά με το αεροπορικό "ατύχημα" που αφαίρεσε την ζωή του Αλέξανδρου Ωνάση, θα θέλαμε ακόμη μια φορά να καταγράψουμε το "επίσημο" πόρισμα πραγματογνωμοσύνης που εξέδωσε ο τότε Πρόεδρος του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και μελλοντικός Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο κ. Στέφανος Ματθίας – ένα δικαστικό πόρισμα στο οποίο συνέκλιναν οι τρεις "νόμιμοι" και "επίσημοι" φορείς αεροναυπηγικής πραγματογνωμοσύνης, δηλαδή η Επιτροπή Διερευνήσεως Ατυχημάτων της Ελληνικής Πολιτικής Αεροπορίας, η Επιτροπή Ασφάλειας Πτήσεων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και ο βρετανός τεχνικός εμπειρογνώμονας αεροναυπηγικής , ο κ. Adam Hunter, ο οποίος αντιπροσώπευε νομικά την πλευρά του Αριστοτέλη Ωνάση. Αυτό το δικαστικό πόρισμα που εξεδόθη τον Ιούλιο του 1973, διατύπωνε τα εξής για τα αίτια του αεροπορικού "δυστυχήματος", "…η αντίθετος της κανονικής λειτουργίας των πηδαλίων κλίσεως, οφειλόμενη στην αντίστροφον σύνδεσιν των συρματόσχοινων κινήσεως αυτής. Ακόμη συνετελέσασαι αιτίαι είναι η πλημμελής επίβλεψις και έλεγχος των εις το αεροσκάφος εκτελεσθεισών εργασιών, υπό των αρμοδίων τεχνικών υπηρεσιών, όπως και ο μη εντοπισμός υπό του χειριστού (δηλαδή του Αλέξανδρου Ωνάση) της αντιστρόφου ανταποκρίσεως των πηδαλίων κλίσεως, κατά τον προ της πτήσεως έλεγχον…" (σελ.3.http://www.tovima.gr/default.asp?pid).

Όπως είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο μέρος του άρθρου μας για τον Αριστοτέλη Ωνάση, ο μοναχογιός του, ο Αλέξανδρος Ωνάσης, μερικούς μήνες πριν τον θάνατό του σε αεροπορικό "ατύχημα" στο αεροδρόμιο των Αθηνών, είχε ανακοινώσει στον πατέρα του "επίσημα" ότι πρώτα απ’ όλα θα εγκατέλειπε την Ολυμπιακή Αεροπορία και επίσης ότι θα παντρευόταν την Fiona Thyssen και θα ζούσαν μαζί στο "δικό" τους σπίτι που είχαν "οι δυο τους" αγοράσει στη Δυτική Ευρώπη. Ο Αλέξανδρος Ωνάσης ήθελε ν’ απαλλαγεί από τις "αφόρητες" ψυχολογικές πιέσεις του πατέρα του και είχε βρει το "αντίδοτο" στις σχέσεις αγάπης και έρωτα που είχε συνάψει με την πλούσια, δυναμική και απελευθερωμένη Fiona Thyssen, μια ώριμη γυναίκα 16 χρόνια μεγαλύτερή του (σελ.3 - http://www.men.gr/58/onasis/index8.htm).

Πριν περίπου ένα μήνα, και πιο συγκεκριμένα το Σάββατο το βράδυ, 20 Νοεμβρίου 2010, στις 2 το πρωί, έπεσα για να κοιμηθώ, να ξεκουραστώ και ν’ αποβάλλω από πάνω μου και από μέσα μου τα διάφορα "τοξικά" μιας καθημερινής Ελληνικής Πραγματικότητας, δηλαδή την διάχυτη εγκεφαλική μιζέρια, την απρόσωπη ανθρώπινη επικοινωνία, τους γνωστούς, φίλους και συγγενείς που πουλάνε τρέλα, τα άδεια βλέμματα των νέων παιδιών, και πιο σημαντικά την ανθρώπινη "απραξία" και "δειλία" μπροστά σε πολλαπλά αδιέξοδα, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά που όλοι εμείς οι "ενήλικοι" δημιουργήσαμε "άνετα" και "χαλαρά".

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την σημερινή "χαοτική" κατάσταση στην "Πολιτική Κουλτούρα" της Ελλάδας, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να καταγράψουμε, να διευκρινίσουμε και ν’ αναλύσουμε τα "πραγματικά συμβάντα", πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά που συνέβαλλαν στην ανεξαρτητοποίηση μέρους του σημερινού Ελληνικού γεωπολιτικού χώρου(Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κυκλάδες) από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδηγώντας στην ίδρυση του πρώτου σύγχρονου Ελληνικού έθνους-κράτους το 1830. Αυτό που προκύπτει είναι το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της "επίσημης" Ελληνικής ιστοριογραφίας που αναφέρεται στον Ελληνικό Απελευθερωτικό Αγώνα που ουσιαστικά ξεκινάει στα τέλη του 18ου αιώνα, αποκρύπτει όλα εκείνα τα ιστορικά δεδομένα που αναδεικνύουν την μεγάλη έλλειψη συλλογικής εθνικής συνείδησης και αγωνιστικότητας από τους περισσότερους πρωταγωνιστές της "επανάστασης" κατά τον Οθωμανικό πολιτικό ζυγό των 400 χρόνων.

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης, μοναχογιός του Αριστοτέλη Ωνάση και της Αθηνάς (Τίνας) Λιβανού, γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη στις 20 Απριλίου 1948 και πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 1973 στην Αθήνα σε αεροπορικό "δυστύχημα" στην ηλικία των 24 ετών- μάλλον από δολοφονική ενέργεια και χάρη στις απέραντες εμμονές του πατέρα του να λειτουργεί σαν παντοκράτορας στον επιχειρηματικό κόσμο αλλά και στην οικογενειακή του ζωή. Στην συνέχεια, θα προσπαθήσουμε κάπως να προσδιορίσουμε τι ακριβώς συνέβηκε εκείνη την τραγική μέρα του αεροπορικού δυστυχήματος στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα και ποια τα πιθανά αίτια.

Αφιερώνω αυτό το μέρος του άρθρου μου στον αγαπημένο φίλο Φαίδρο (βλέπε προηγούμενο άρθρο με τίτλο "Ο Ψυχισμός των νέων σήμερα") και στους αγαπημένους πρώην μαθητές μου και μαθήτριές μου που ασχολούνται τόσο πολύ με τους "τύπους" και τις "λεπτομέρειες" (βλέπε facebook και ναρκισσισμό) γιατί φοβούνται να ζήσουν ελεύθερα, αληθινά και πραγματικά ερωτικά(το ένστικτο με πηγαία έμπνευση), γι’αυτό και είναι κάπως δυστυχισμένοι. Θέλουν να συνεχίσουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Η ζωή όμως δεν συγχωρεί τα "δήθεν". Κάποτε ο διάσημος Ιρλανδός συγγραφέας Oscar Wilde είπε πως "…οι λεπτομέρειες είναι η χυδαία πλευρά της ζωής…". Νομίζω ότι ο Oscar Wilde τελικά είχε δίκιο!!!!

Στο πρώτο μέρος του άρθρου μας, παρατηρώντας τις διάφορες "στημένες" και "μη-διαλεκτικές" πολιτικές συμπεριφορές των πολιτικών προσώπων, των δημοσιογράφων, των πολιτικών αναλυτών, των δημοσκόπων, των υπευθύνων ιδιωτικών και κρατικών μέσων ενημέρωσης, όπως και των κρατικών παραγόντων που ελέγχουν τις διαδικασίες καταμέτρησης της "ψήφου" και της επίσημης έκδοσης των αποτελεσμάτων, ενός "κακόγουστου θεατρικού έργου" που διαδραματίστηκε την Κυριακή το βράδυ, στις 4 Οκτωβρίου 2009, ημέρα των Ελληνικών Βουλευτικών Εκλογών, αποφασίσαμε πως "άξιζε τον κόπο" να εξετάσουμε "έντιμα" και "αντικειμενικά" τον βαθμό "πολιτικής ωριμότητας" και "δημοκρατικότητας" μέσα στο πλαίσιο της "σύγχρονης ελληνικής πολιτικής κουλτούρας". Παράλληλα, αναφέραμε ότι ο όρος "πολιτική κουλτούρα" (political culture) δημιουργήθηκε από Αμερικανούς Πολιτικούς Επιστήμονες μετά το 1950, εισάγοντας ένα "θεωρητικό πολιτικό κατασκεύασμα" που διέθετε την ανάλογη "ιδεολογική" και "επιστημονική" ελαστικότητα για να νομιμοποιηθεί ο πολιτικός και ο πολιτιστικός επεκτατισμός των Ηνωμένων Πολιτειών σε όλη την υφήλιο, ειδικότερα στις αναπτυσσόμενες και μη-ανεπτυγμένες χώρες.

Πριν εξετάσουμε τις διάφορες κοινωνικό-πολιτικές διαστάσεις που απορρέουν από το όλο πολιτικό σκηνικό των Ελληνικών Βουλευτικών Εκλογών του Οκτωβρίου του 2009, θα ήθελα ν' αναφερθώ σ' ένα σύγχρονο πολιτικό όρο που χρησιμοποιείται κατά καιρούς για να καταγραφούν "εμπειρικά" και "σχηματικά" εκείνες οι κοινωνικο -πολιτικές συνιστώσες που αντανακλούν το "πολιτικό γίγνεσθαι" μιας κοινωνίας ή μιας χώρας. Αυτός ο σύγχρονος πολιτικός όρος στα ελληνικά είναι μετάφραση του αγγλικού πολιτικού όρου "political culture", και που μεταφράζεται σε "πολιτική κουλτούρα". Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η λέξη "κουλτούρα" δεν έχει ρίζες στην ελληνική γλώσσα αλλά στην λατινική(cultura, culturae), ενώ αργότερα υιοθετήθηκε από τις σύγχρονες λατινογενείς γλώσσες όπως τα Ισπανικά και τα Ιταλικά, αλλά και από τις μη-λατινογενείς σύγχρονες γλώσσες όπως είναι τ'Αγγλικά και τα Γερμανικά.